فرزند‭ ‬سوخته

استیگ‭ ‬داگرمن‭ (‬1923-1954‭) ‬را‭ ‬که‭ ‬به‭ ‬کافکای‭ ‬سوئد‭ ‬شهرت‭ ‬دارد،‭ ‬غالباً‭ ‬عصاره‭ ‬و‭ ‬مظهر‭ ‬ادبیات‭ ‬دهة‭ ‬1940‭ ‬این‭ ‬کشور‭ ‬می‌دانند‭ ‬و‭ ‬منتقدان‭ ‬آن‭ ‬دوره‭ ‬او‭ ‬را‭ ‬فشارسنج‭ ‬عصر‭ ‬خود‭ ‬قلمداد‭ ‬می‌کردند‭. ‬او‭ ‬نیز‭ ‬همچون‭ ‬هم‌نسلان‭ ‬خود‭ ‬طرفدار‭ ‬سوسیالیسم‭ ‬بود،‭ ‬هرچند‭ ‬در‭ ‬قالبی‭ ‬متعادل‌تر،‭ ‬و‭ ‬خود‭ ‬را‭ ‬تحت‭ ‬تأثیر‭ ‬کافکا‭ ‬و‭ ‬فالکنر‭ ‬می‌دانست‭. ‬نسبت‭ ‬به‭ ‬سارتر‭ ‬کمی‭ ‬تردید‭ ‬نشان‭ ‬می‌داد‭ ‬ولی‭ ‬به‭ ‬کامو‭ ‬علاقة‭ ‬زیادی‭ ‬داشت‭. ‬اضطراب‭ ‬در‭ ‬تمام‭ ‬آثار‭ ‬داگرمن‭ ‬رسوخ‭ ‬کرده‭ ‬است‭. ‬وی‭ ‬علاوه‭ ‬بر‭ ‬روزنامه‌نگاری‭ ‬و‭ ‬مقاله‌نویسی‭ ‬در‭ ‬مطبوعات‭ ‬در‭ ‬تمام‭ ‬ژانرهای‭ ‬ادبی،‭ ‬رمان،‭ ‬نمایشنامه،‭ ‬داستان‌کوتاه‭ ‬و‭ ‬شعر،‭ ‬آثاری‭ ‬از‭ ‬خود‭ ‬به‭ ‬جا‭ ‬گذاشته‭ ‬است‭. ‬داگرمن‭ ‬در‭ ‬سی‌ویک‭ ‬سالگی‭ ‬به‭ ‬زندگی‭ ‬خود‭ ‬پایان‭ ‬داد‭.‬