از درون گذشته

از‭ ‬این‭ ‬نویسنده‭ ‬پیش‭ ‬از‭ ‬این‭ ‬چند‭ ‬داستان‭ ‬کوتاه‭ ‬در‭ ‬مجله‭ ‬ادبی‭ ‬جنگ‭ ‬زمان،‭ ‬یک‭ ‬مجموعه‭ ‬داستان‌کوتاه‭ ‬به‌نام‭ ‬نت‌های‭ ‬درخشان،‭ ‬یک‭ ‬رمان‭ ‬به‌نام‭ ‬۶۷‭ ‬و‭ ‬یک‭ ‬نمایشنامه‭ ‬به‌نام‭ ‬کشتی‭ ‬احمق‌ها‭  ‬به‭ ‬چاپ‭ ‬رسیده‭ ‬است‭.‬

‮«‬اما‭ ‬بعد‭ ‬از‭ ‬تمام‭ ‬این‭ ‬گیر‭ ‬و‭ ‬گرفتاری‌ها،‭ ‬دیگه‭ ‬همه‭ ‬چیز‭ ‬رو‭ ‬به‭ ‬راه‭ ‬بود‭. ‬سینی‭ ‬برنجی‭ ‬پر‭ ‬نقش‌ونگار‭ ‬و‭ ‬پر‭ ‬از‭ ‬صبحانه‭ ‬منتظر‭ ‬بود‭. ‬خانم‭ ‬بزرگه‭ ‬برای‭ ‬صبحانه‭ ‬سفره‭ ‬نمی‌انداخت‭. ‬صبحانه‭ ‬هر‭ ‬کس‭ ‬را‭ ‬سوا‭ ‬سوا‭ ‬در‭ ‬سینی‭ ‬برنجی‭ ‬می‌داد‭. ‬داخل‭ ‬سینی‭ ‬بستگی‭ ‬به‭ ‬آدمش‭ ‬داشت‭. ‬اگر‭ ‬مهمان‭ ‬رو‭ ‬در‭ ‬وایسی‌دار‭ ‬بود‭ ‬به‭ ‬غیر‭ ‬از‭ ‬چای‭ ‬و‭ ‬کره‭ ‬و‭ ‬پنیر‭ ‬دو‭ ‬سه‭ ‬جور‭ ‬مربای‭ ‬خوشمزه‭ ‬هم‭ ‬کنارش‭ ‬می‌ذاشت،‭ ‬مربای‭ ‬به‭ ‬زرشگی‭ ‬رنگش‭ ‬حرف‭ ‬نداشت‭. ‬اما‭ ‬اگر‭ ‬طرف‭ ‬بچه‭ ‬بود‭ ‬مثل‭ ‬من‭ ‬و‭ ‬یا‭ ‬مهمان‭ ‬بیشتر‭ ‬از‭ ‬دو‭ ‬سه‭ ‬روز،‭ ‬از‭ ‬مربا‭ ‬خبری‭ ‬نبود‭. ‬تو‭ ‬سینی‭ ‬من‭ ‬استکان‭ ‬کمر‭ ‬باریکی‭ ‬بود‭ ‬که‭ ‬نعلبکی‭ ‬بلندش‭ ‬مثل‭ ‬دامن‭ ‬رنگی‭ ‬و‭ ‬چیندارزنای‭ ‬دهاتی‭ ‬از‭ ‬کمر‭ ‬به‭ ‬پایین‌اش‭ ‬رو‭ ‬پوشانده‭ ‬بود‭ ‬و‭ ‬بخار‭ ‬چای‭ ‬داغ‭ ‬بالای‭ ‬سرش‭ ‬رقص‭ ‬کنان‭ ‬انگار‭ ‬روسری‌اش‭ ‬رو‭ ‬برمی‌داشت‭. ‬کنار‭ ‬استکان‭ ‬کمر‭ ‬باریک‭ ‬زیردستی‭ ‬کوچکی‭ ‬قرار‭ ‬داشت‭ ‬که‭ ‬داخلش‭ ‬پنیرتبریز‭ ‬و‭ ‬کره‭ ‬پاستریزه‭ ‬لخت‭ ‬خوابیده‭ ‬بودند‭ ‬کنار‭ ‬هم‭ ‬و‭ ‬برای‭ ‬اینکه‭ ‬قبل‭ ‬از‭ ‬خورده‭ ‬شدن‭ ‬رو‭ ‬هم‭ ‬آب‭ ‬نشوند‭ ‬یک‭ ‬گزلیک‭ ‬تیز‭ ‬نقره‌ای‭ ‬بینشان‭ ‬گذاشته‭ ‬بود‭.‬‮»‬